ما رفتنی هستیم

خدا باید برم پیش کی از تو و روزگارت شکایت کنم

آره ، خدا شاکیم

ای خدا شاکیم ، ای خدا از خودم و همه چی و همه کس بیزارم

ای خدا من باید کجا بغض مو فریاد بزنم

کجا باید برم کجا شکایت کنم؟

ای خدااااااااااااا

باید سرموبه کدوم سنگ بکوبم که طاقت تحمل درد منو داشته باشه؟؟

کاش سینم باز میشد

کاش ...

خدا شاکیم

خدا ، کجایی؟؟؟

پس چرا چیزی چیزی نمی گی

خدا ، کجایی؟؟؟؟

خدا این چه روزگار چرتیه که تو درس کردی؟؟

خدا پس تو کجایی؟

کاش دیوونه بودم

کاش می شدم

کاش از بین این همه مخلوق من یکی رو بی خیال می شدی

ای خدا ، به کی بگم من زندگی رو نمی خوام؟

خدا مگه زوره ؟؟ من نمی خوام باشم

من نمی خوام

(آره ، بد بختی اینه که زوره)

خدا ، تا کی باید سرمو رو زانوم بزارم و هق هق کنم و ترسم از این باشه که کسی منو نبینه؟؟؟

خدا پس تو کجایی؟

خدا ، چرا اجازه نمی دی با اختیار از این زندگی لعنتی بریم

خدا ، چرا منو آفریدی؟

حالا که آفریدی کجا رفتی؟؟؟

این چه نزدیک تر از رگ گردن بودنیه که همش بد بختی نصیب منه؟

ما رفتنی هستیم...

ما رفتنی هستیم...

وقتی از مادر متولد شدم ... صدایی در گوشم طنین انداخت
که بعد از این با تو خواهم بود
به او گفتم: کیستی؟ گفت: غم
فکر کردم غم عروسکی خواهد بود که من بعدها با او بازی خواهم کرد
ولی بعدها فهمیدم که من عروسکی هستم در دستان غم ....

ما رفتنی هستیم...

ما رفتنی هستیم...

ما رفتنی هستیم...

انسان

حرفیست زده می شود ، خوانده می شود ،

ترانه می شود ، به یاد می ماند ...

ولی گاه ناله ایست که تنها خاک خوب می فهمدش !

ما رفتنی هستیم...

ما رفتنی هستیم...

غروب پاییزه

دلم غم انگیزه

چشم فلک نم نم

اشکاشو می ریزه



ای آسمون من هم

دلم پر درده

مثل تو غمگینه

از رندگی سرده

جوونیم خزون شده دلم بی هم زبون شده

عشق و امیدو زندگیم نصیب این و اون شده

بهار مونده پشت سرم

پیش پاهام زمستونه

من اون غروب پاییزم همیشه چشمام گریونه

همیشه چشمام گریون....ه

غروب پاییزه

دلم غم انگیزه

چشم فلک نم نم

اشکاشو می ریزه

جوونیم خزون شده دلم بی هم زبون شده

عشق و امیدو زندگیم نصیب این و اون شده

بهار مونده پشت سرم

پیش پاهام زمستونه

من اون غروب پاییزم همیشه چشمام گریونه

همیشه چشمام گریون....ه

ما رفتنی هستیم...

ما رفتنی هستیم...

ما رفتنی هستیم...